vrijdag 17 september 2010

Basel III

De nieuwe normen voor banken zijn uit. Ze zullen in de toekomst meer eigen vermogen aan moeten houden. Als alles gelijk blijft dan betekent dit dat banken minder uit kunnen lenen. Maar alles blijft niet gelijk. Het is de taak van de centrale bank om de geldhoeveelheid gelijk te houden en dus zullen ze voldoende maatregelen nemen om te voorkomen dat de kredietverlening inzakt. Er is heel veel mist ten aanzien van dit onderwerp en paniek en onduidelijkheid regeert.

 

De hoofdlijn om hier vast te houden is dat de kredietverlening bij banken gelijk opgaat met de groei van de geldhoeveelheid. Geld wordt in omloop gebracht in de vorm van leningen. De centrale bank heeft als taak om er op toe te zien dat de geldhoeveelheid en dus de kredietverlening jaarlijks gestaag blijft groeien. Elk jaar willen ze de groei van de geldhoeveelheid minstens gelijk op laten gaan met de economische groei om prijsdalingen te voorkomen. En centrale banken hebben voldoende instrumenten om de geldhoeveelheid te te laten groeien.

 

Hogere eisen aan het eigen vermogen betekenen in theorie dat banken minder uit kunnen lenen. Maar dit zou ook betekenen dat de groei van de geldhoeveelheid afneemt of zelfs krimpt. In de praktijk betekent het dus dat de centrale bank iets meer zijn best moet doen om de kredietverlening toch te laten groeien. De hindernis die nu wordt opgeworpen is het eigen vermogen van de banken. Om de groei van de geldhoeveelheid te garanderen zal het eigen vermogen van banken flink toe moeten nemen. Het eigen vermogen stijgt door uitgifte van aandelen of doordat er winst wordt gemaakt. De centrale bank moet er dus voor zorgen dat de banken meer winst maken om te voorkomen dat de geldhoeveelheid krimpt. Dit is weer noodzakelijk om deflatie te voorkomen, want dat is de vijand van de centrale bank. Basel III wordt gepresenteerd als een maatregel om de  discipline van banken te verhogen. Als ik kijk naar de ontvangst van dit akkoord dan kan ik niet anders zeggen dat dit een briljant stukje PR is. Dankzij Basel III moet de centrale bank ervoor gaan zorgen dat de banken meer winst maken om de doelstelling van gestage geldgroei vast te houden.

 

Heeft de centrale bank de mogelijkheden om de winsten van banken te vergroten? De eerste eenvoudige mogelijkheid is het verlagen van de rente. Banken kunnen dan goedkoop geld aantrekken en dit kunnen zij vervolgens veilig uitzetten in de vorm van staatsobligaties. Een nagenoeg risicovrije operatie die veel geld opbrengt. De komende tijd is er ook nog eens een fors aanbod van staatsobligaties dus deze twee vallen heel mooi samen. De overheden hebben de beschikking over goedkoop geld en de banken maken winst waardoor ze kunnen voldoen aan de eisen die worden gesteld aan het eigen vermogen. Wederom briljant dat je dit kan verkopen als een verbetering voor de burgers.

 

Verder zijn er nog meer mogelijkheden om het eigen vermogen te vergroten. Het eigen vermogen van een bedrijf staat namelijk niet zo vast als wel eens gedacht wordt. Veel van de hefboom vindt niet plaats binnen het bedrijf zelf, maar wordt veroorzaakt door de aandeelhouders. Dit zie je op het moment dat aandeelhouders geld lenen om aandelen te kopen van een bedrijf. Stel dat je alleen kijkt naar het bedrijf dan zou je kunnen concluderen dat het bedrijf een solvabiliteit heeft van 30%. Maar de verschaffers van dit eigen vermogen hebben ook weer geleend om het bedrijf van eigen vermogen te voorzien. Kijk je er op hoger niveau naar dan zie je dus een veel grotere hefboom. Bij een een bank is er nog de extra dimensie dat deze geld kan lenen aan mensen om aandelen te kopen bij diezelfde bank. Nemen dergelijke praktijken grotere vormen aan dan spelen ze wel degelijk een grote rol tijdens een recessie. Mensen die op zoek zijn naar meer winst zijn erg creatief. Het is uitermate lastig en misschien wel onmogelijk om regelgeving te maken die op al deze gaten inspeelt.

 

Een groter eigen vermogen voor banken zorgt er voor dat ze minder snel failliet zullen gaan. Dit zorgt ervoor dat in tijden van kredietexpansie de financiële markten minder snel verrast zullen worden door een neergang. De periode van expansie kan langer worden doorgezet door deze constructie. De mogelijkheden om nog gevaarlijker producten aan te bieden en nog hogere risico’s te nemen ligt daardoor op de loer. Afdwingen van grotere buffers maakt het ook mogelijk om grotere risico’s te nemen. Er zullen natuurlijk regels komen om dit te voorkomen. Maar onderschat de creativiteit van de banken niet. Zolang er een centrale bank is die structureel de geldhoeveelheid veel sneller laat groeien dan de economische groei blijven de problemen dichterbij komen.

 

Het Basel III akkoord geeft naar mijn mening niet de zekerheden die het belooft te geven. Het geeft een aura van zekerheid en dat maakt het een sterk wapen voor de pr van de financiële wereld. Maar de drijvende kracht achter de kredietverlening blijft de centrale bank die er altijd voor zal zorgen dat de kredietverlening blijft groeien. Zijn er wat obstakels dan betekent dat slechts dat de centrale bank meer middelen in de strijd moet gooien om de kredietexpansie weer op gang te krijgen. Deze maatregelen zorgen er ook voor dat een ongewenste onderbreking van de kredietexpansie minder snel op zal treden. De schuldenlast stijgt nog altijd sneller dan het inkomen en zal dat blijven doen. De verhouding schuld tot BBP wordt daardoor steeds ongunstiger.

 

Basel III is de zoveelste om met regels te proberen tegen de stroom in te zwemmen. Je kan politie inzetten om het aantal inbraken te voorkomen. Maar als de opbrengst van een inbraak stijgt zal je steeds meer politie in moeten zetten. Een sterke behoefte aan controle die leidt tot steeds meer regels. Dit wordt gecombineerd met een overschatting van de effectiviteit van regelgeving. Slecht gedrag wordt beloond en de oplossing is niet om de beloning te stoppen, maar om de straffen en het aantal regels te verhogen. Dit blijft een eindeloze strijd.

10 reacties:

  1. Ik heb net geprobeert de Basel III eisen te lezen en te begrijpen maar dat lukte me niet.

    Ik heb echter wel het idee dat ik me vergist heb. Ik dacht eerst dat 4.5% M0 (echt geld) aangehouden moest worden door een bank (t.o.v van hun verplichtingen of M3). Maar als ik het zo nog een keer bekijk lijkt het erop dat aandelen (in je eigen bank?) ook voldoende is?

    christ. volgens mij is er geen enkele serieuze reserve eis vastgelegd in basel 3, of vergis ik me nu?

    grt,
    Vic

    BeantwoordenVerwijderen
  2. @Victor Er zijn twee eisen de kasreserveverplichting. Die zegt dat de bank twee procent echt geld aan moet houden voor ten opzichte van uitstaande deposito's.

    Basel III gaat over de solventie-eisen. Dat zijn de eisen die gesteld worden aan het eigen vermogen (dus eigen aandelen). Maar dit is inderdaad een oerwoud aan regels. Er worden verschillende risicoklassen opgesteld. De risicoklassen hebben betrekking op de bezittingen. Naar aanleiding daarvan krijg je een bepaald eigen vermogen dat moet worden aangehouden. Dat wordt vervolgens weer opgesplitst. Want een deel hoeft maar echt eigen vermogen te zijn. Het andere deel mag dan weer bestaan uit andere componenten.

    Het is erg ingewikkeld en willen ze de zaken onder controle houden dan zal het steeds ingewikkelder worden. Er zitten altijd gaten in het systeem en dan komen er weer regels om die gaten te dichten. Zolang de geldkraan open staat is er heel veel druk om gaten te vinden in deze regels. De slimsten van de slimsten zullen worden aangenomen om financiële producten te maken die aangepast zijn aan deze regels. Het wordt een eindeloze strijd. Het is dweilen met de kraan open.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. goed artikel, er is kennelijk voldoende mogelijk om er onderuit te komen. Als ze een too big to fail garantie van de belastingbetaler hebben, zullen ze dat waarsschijnlijk nog doen ook.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Waarom laten de overheid de aandeelhouders niet opdraaien voor de financiele problemen bij de banken? Aandeelhouders verdienen op aandelen en dan is het logisch dat er bij een hoger rendement t.o.v. spaarrente een risico bestaat.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Boele Staal kan het ons vast uitleggen. Zoals ik het lees is het een prverhaal om de meute tot de volgende vakantie rustig te houden.

    EM bedankt overigens voor je inzichten.

    Kees

    BeantwoordenVerwijderen
  6. @Kees Het punt is dat er nog altijd een centrale bank is die koste wat het kost de kredietverlening op gang zal houden. Hoe kun je de aandeelhouders van banken laten betalen zonder de kredietverlening in gevaar te brengen?

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Even los van je commentaar op de Basel regelgeving, struikel ik over je schets van de rol van de centrale bank.

    In de eerste alinea stel je: "Het is de taak van de centrale bank om de geldhoeveelheid gelijk te houden". In de tweede alinea zeg je iets anders, namelijk: "De centrale bank heeft als taak om er op toe te zien dat de geldhoeveelheid en dus de kredietverlening jaarlijks gestaag blijft groeien". Tot slot stel je dat de geldhoeveelheid moet groeien om prijsdaling te voorkomen. "Elk jaar willen ze de groei van de geldhoeveelheid minstens gelijk op laten gaan met de economische groei om prijsdalingen te voorkomen.".

    Naar mijn idee haal je hier doel en middel door elkaar. Het doel van de europese centrale bank is prijsstabiliteit. Dat wil zeggen, dat de prijzen gemeten aan de hand van de consumenten prijs index, constant op 2% zit. Het middel van de centrale bank is het rente percentage waartegen de centrale bank aan andere bank geld leent. Hoe lager dat percentage, hoe goedkoper het voor banken is om geld te lenen. Hoe meer geld banken lenen, hoe meer kredieten de banken verstrekken en hoe meer geld er 'gecreeerd' wordt. Maar de prijzen voor consumenten worden niet geheel bepaald door de geldhoeveelheid.

    De veranderingen in de consumenten prijs index hangen sterk samen met de conjunctuurgolf. Bij overbezetting van de productiecapaciteit van een economie stijgen de prijzen (hoog conjunctuur), wanneer de bezetting tot ver onder de capaciteit zakt, dalen de prijzen (laag conjunctuur). Op een moment van hoogconjunctuur stijgt bijvoorbeeld de vraag naar arbeid, waardoor ook de lonen stijgen. Tijdens de recente crisis zagen we het omgekeerde. Er ontstaat druk op de lonen, via een roep op loonmatiging, zoals morgen is terug te zien op prinsjesdag in de plannen om te bezuinigen op de lonen van ambtenaren.

    Maar ook de geldhoeveelheid is niet direct door het beleid van de centrale bank te beinvloeden. Na de vorige crisis in 2001 is het rente percentage stapgewijs verhoogt. Toch heeft er een sterke bubbelvorming plaatsgevonden, en is de geldhoeveelheid gegeroeid. Het omgekeerde zie je nu. De centrale banken hebben de rente extreem verlaagd (en andere extreme maatregelen ingezet), maar de geldhoeveelheid neemt nauwelijks toe. Dit komt doordat banken bezig zijn met het aantrekken van kapitaal, niet met het verlenen van extra kredieten. Het nieuwe akkoord van Basel stimuleert de zoektocht naar kapitaal, in de hoop dat banken beter in staat zijn op financiele klappen op te vangen.

    De werkelijkheid van de centrale bank is dus complexer, en de macht van de centrale bank veel meer beperkt.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. @Econoom Bedankt voor je reactie. De groei van de kredietverlening en daarmee de groei van de geldhoeveelheid is een afgeleid doel. Dat het uiteindelijke doel de prijsstabiliteit is heb ik aangegeven door aan te geven dat de geldhoeveelheid voldoende moet toenemen om prijsdalingen te voorkomen. Maar dit was misschien inderdaad niet helemaal duidelijk van mijn kant.

    Een groeiende productie veroorzaakt prijsdalingen en dat is op lange termijn de belangrijkste reden waarom de geldhoeveelheid jaarlijks vergroot wordt. Door de groei van de geldhoeveelheid en de productie gelijk op te laten lopen wordt gezorgd voor prijsstabiliteit. Zie hiervoor bijvoorbeeld het werk van Milton Friedman. Hij heeft ook aangetoond dat op lange termijn de bepalende factoren voor de inflatie de geldhoeveelheid en de omvang van de productie zijn.


    Je geeft aan dat het middel van de centrale bank de rente is. Maar een ander zeer belangrijk middel is de open markt operatie. Hiermee kunnen de centrale banken de basis geldhoeveelheid sturen (M1) en de marktrente. Deze operaties kunnen ze gebruiken om meer op korte termijn te sturen omdat het rentemiddel over middenlange termijn werkt. Verder kunnen de open markt operaties worden gebruikt als lange termijn middel om de groei van M1 op lange termijn te sturen.

    De invloeden op de prijzen in een conjunctuurgolf zijn op te splitsten in een aantal hoofd oorzaken. Ga uit van een laagconjunctuur dan zien we onder andere.

    - afnemende productie (stijging van prijzen)
    - toename voorraden (daling van prijzen)
    - toename werkloosheid (daling van prijzen)
    - afname kredietverlening/geldhoeveelheid (daling van prijzen)

    Het voorraad en werkloosheidseffect spelen alleen op korte en middenlange termijn een rol. Er met name op korte termijn heel veel invloeden op de prijzen. Dit maakt het inderdaad lastig voor de centrale bank om bij te sturen. Ik deel jouw mening dat de macht van de centrale bank om deze processen te sturen beperkt is. Maar daar wil ik aan toevoegen dat dat niet hoeft te gelden voor de schadelijke effecten die het ingrijpen kan hebben.

    De geldhoeveelheid is inderdaad maar beperkt door de ECB te verhogen als de banken niet willen. Na de crisis zie je dat de M1 wel flink verhoogd wordt door de ECB want die kunnen ze wel sturen en daarbij wordt de rente ook verlaagd. Maar de M3 komt nauwelijks van zijn plaats. Deze laatste bestaat uit kredietverlening door de banken en die moet nog op gang komen.

    Er is echter ook wat voor te zeggen dat door het ingrijpen van de centrale banken de kredietverlening niet is afgenomen. Ze hebben heel veel maatregelen genomen om de kredietverlening te stimuleren. Dit heeft waarschijnlijk als effect gehad dat de kredietverlening niet is afgenomen. Zonder ingrijpen zou de kredietverlening wel zijn gekrompen naar mijn mening. Dit betekent ook dat het geld uit de oude bubbels die gevormd waren kennelijk niet verdwenen is, maar naar andere plekken in de economie is verhuisd. Her en der is het nodige ingestort. Als het totaal gelijk blijft dan zou er ergens iets gegroeid moeten zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. @marcel We zijn het met elkaar eens, op de lange termijn hangt de inflatie sterk samen met de geldhoeveelheid.

    Ik heb het even opgezocht, en in elk geval in de VS, is de kredietverlening inderdaad sinds het begin van de crisis niet afgenomen, maar gestabiliseerd. Ik ben het met je eens dat dit vooral te danken is aan het ingrijpen van de Amerikaanse centrale bank (de FED). De M3 geldhoeveelheid (deze bevat ook derivaten etc.) is wel gekrompen. Daarin zie je de vernietiging van kapitaal terug, en de afname van het stapelen van risico’s (deleveraging) door de crisis. Het geld uit de oude bubbel is dus weldegelijk voor een deel verdampt. Dat wil overigens niet zeggen dat er geen nieuwe bubbel kan ontstaan.

    Om in te haken op jouw idee dat er ergens iets gegroeid moet zijn, volgens mij zit dat vooral in het vermogen van de banken. De banken hebben de verlaging van de rente door de centrale bank niet doorgerekend aan de klant. In plaats daarvan hebben de banken de extra winst in eigenzak gestoken. De centrale bank vindt dit niet heel erg, aangezien de banken op deze manier aan kunnen sterken. Pas wanneer de banken ‘verzadigd’ zijn, en ze zelf de kredietverlening op gaan voeren bestaat de kans op nieuwe bubbels. Het is dan de taak van de centrale bank om de rente weer te verhogen.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. @Econoom Mee eens. Ik had de gegevens van de ECB erbij gepakt en daar was de geldhoeveelheid plat en de kredietverlening nauwelijks toegenomen. Vandaar dat we iets afwijkende conclusies hebben. Maar verder heb ik niets toe te voegen aan je conclusies.

    BeantwoordenVerwijderen