De meeste mensen willen zichzelf laten zien en bewijzen. Al is het maar om de volgende loonsverhoging binnen te halen. Deze neiging om te scoren heeft in de private sector hele andere effecten dan in de publieke sector.
De bakker moet zijn hoofd boven water houden en zal dus goed brood moeten bakken, de advocaat zal rechtzaken moeten winnen en de verkoper moet verkopen. Dit leidt allemaal tot meer welvaart. De productie wordt verhoogd en iedereen is beter af.
Maar dan in de publieke sector. Een kamerlid dat weer op de lijst wil komen zal wel moeten laten zien dat hij “productie” heeft geleverd. Dat betekent het indienen van wetsvoorstellen en deze met succes verdedigen. Of met succes amendementen toevoegen aan wetsvoorstellen van anderen. Een kamerlid is pas succesvol als hij meer regels heeft geproduceerd. En dat geldt ook voor de politici in de gemeenten en provincies. En wat dacht je van Europa. De vele honderden leden van het Europees parlement moeten allemaal laten zien dat ze wat hebben bijgedragen.
Dit alles bij elkaar levert een enorme stroom nieuwe regels op. En helaas is de weerstand tegen regels beperkt. Iedereen roept wel dat de regeldruk minder moet, maar in de praktijk werkt het helaas niet zo. Zodra het concreet wordt dan worden de rollen omgedraaid. Probeer maar eens een discussie aan te gaan met iemand over het afschaffen van een bepaalde concrete regel. Zeg bijvoorbeeld het rookverbod. Dan kun je heel veel weerstand verwachten. En als er een nieuwe regel bijkomt zoals bijvoorbeeld het afstemmen van kledingmaten in Europa dan zijn er ineens heel wat voorstanders. Alle weerstand tegen regeldruk lijkt te verdwijnen zodra je het concreet maakt. Dan worden tegenstanders ineens voorstanders.
De groei van de regeldruk is in het huidige systeem een niet te temmen beest. De hoeveelheid regels blijft in rap tempo groeien. Politici willen regels uit drang om zich te bewijzen en de burgers bieden geen tegenstand.
Het leidt soms tot rare situaties. Een aantal jaren geleden waren er zorgen over mobiel bellen achter het stuur. Vandaar daar hier een wet tegen kwam. Maar de agenten kunnen niet zien wat je nu eigenlijk in je hand hebt. Daarom werd de regel nu dat je niets in je hand mag hebben. Dit was noodzakelijk omdat de wet anders niet te handhaven is. Gevolg is wel dat je nu geen broodje kaas meer mag eten achter het stuur.
We hebben een systeem waarin de politici betaald worden om regels te maken. Regels afschaffen is slecht voor je politieke carrière. Een enkele idealist zal zich er aan wagen, maar als je echt vooruit wil moet je laten zien wat je allemaal aan beleid hebt gemaakt. De regeldruk groeit hierdoor snel en lijkt niet te stoppen.
Berichten
3 reacties: