Wie is er Sinterklaas aan het spelen?

De politieke partijen zijn cadeautjes aan het weggeven. Iedereen probeert duidelijk te maken dat zij de gevestigde belangen het beste beschermen. Het accent ligt op welke deelgroep van de samenleving zij proberen te bevoordelen.En daarbij maken ze ook nog eens duidelijk dat ze iemand anders laten betalen voor deze voordeeltjes.

Cohen vertelt dat hij de zwakkeren zal ondersteunen. Daarbij vraagt hij aan de hogere inkomens om solidair te zijn. Het is duidelijk welke doelgroep hij vertegenwoordigt. Hij staat groot op de borden met “een sterke economie lukt niet zonder eerlijk delen”. Dat eerlijke delen bestaat eruit dat er meer betaald moet worden voor een groeiende overheid en het resultaat zal volgens hem een sterkere economie zijn. 

Wilders zal alles beter maken. Hij verbetert de zorg en zorgt voor goede sociale zekerheid. En de rekening wordt gelegd bij de immigranten. Of eigenlijk bij alles dat een kleurtje heeft. Hij zal wel even zeven miljard bezuinigen door de gevolgen van de massa-immigratie op te lossen. Zelfs als de berekening klopt dan is het niet haalbaar om onder die kosten uit te komen. De blanke Nederlander is hier de doelgroep en de buitenlanders moeten maar betalen. Alle morele en praktische bezwaren worden in de wind geslagen.

Dan hebben we nog de koopkrachtkoning Roemer. Kennelijk is uit de modellen van het CPB gekomen dat de SP zal zorgen voor de hoogste koopkracht. Volgens mij volgt koopkracht nog altijd uit een hoger inkomen en daarvoor heb je toch echt economische groei nodig. Dat kun je natuurlijk doen door de volgende generaties diep in de schulden te steken. En dat doet de SP door onvoldoende te bezuinigen. Voor een partij die overal tegen is willen ze het maar wat graag bij het oude houden. Het mag duidelijk zijn wie hier het kind van de rekening is.

Het lijkt een grote wedstrijd om de eigen schaapjes op het droge te krijgen. Vervolgens wordt zoveel mogelijk geprobeerd een ander op te laten draaien voor de gevolgen. Het is simpelweg vertellen dat je X wilt en dat A moet betalen. De volgende wil weer Y en wil dat B betaalt. Uiteindelijk betaalt iedereen voor iedereen, want iedereen past deze tactiek toe. Maar achterblijven is geen optie want dan benadeel je jezelf. Je moet mee met deze dollemansrit waarin iedereen neemt van iedereen.

Tags: verkiezingen,politiek