Positieve berichten over een dalende werkloosheid stemden menig politicus vrolijk de afgelopen dagen. Zou herstel dan toch aan de horizon liggen? Is het einde van de crisis nu dan echt in zicht? Helaas het gepresenteerde cijfer is nietszeggend. Het leidt de aandacht af van waar het echt om gaat. En dat is de ontwikkeling van de werkgelegenheid.
De werkloosheid wordt bepaald door het aantal mensen dat actief op zoek is naar een baan voor meer dan twaalf uur in de week. Gaan er minder mensen op zoek naar werk dan daalt de werkloosheid. Maar dit is uiteraard niet positief voor de economie. Het gaat om het werk dat wordt verzet. Zakt de werkgelegenheid in dan zegt het werkloosheidscijfer weinig.
Dit is precies wat er nu gebeurt. Aan de werkgelegenheidskant is het verhaal erg somber. Het aantal openstaande vacatures en het aantal banen is namelijk gekrompen. Samen vormen deze de vraag naar arbeiders, ook wel de werkgelegenheid. Er wordt dus minder gewerkt en dus zitten er meer mensen thuis. Dat deze thuiszitters niet actief zoeken naar werk is eerder een slecht teken dan een goed teken.
We zouden juist willen dat zoveel mogelijk mensen zich aanbieden op de arbeidsmarkt. Dat maakt het zakendoen voor bedrijven een stuk eenvoudiger. Zij kunnen makkelijker en goedkoper aan personeel komen. Dit is gunstig voor de concurrentiepositie.
Als mensen niet meer actief op zoek gaan naar werk dan participeren zij niet meer op de arbeidsmarkt. De werkenden samen met de werkzoekenden vormen samen het aanbod van arbeiders. Als mensen stoppen met zoeken naar werk dan daalt de participatiegraad. Een hoge participatie zou juist nu welkom zijn omdat er een flinke schuld moet worden af betaald. De werkenden moeten dit voornamelijk opbrengen. Als er minder werkgelegenheid is dan wordt het dus lastiger om straks de staatsschuld af te betalen. En dit is toch één van de belangrijkste uitdagingen van dit moment.
Dus voor vooruitgang in de economische situatie kun je beter kijken naar de ontwikkeling van de werkgelegenheid. Want dat zegt veel meer over de inkomensontwikkeling. Als het aantal banen en het aantal openstaande vacatures daalt zoals nu het geval is dan is het bedrijfsleven nog steeds aan het inkrimpen. En dat is een slecht teken.
Berichten
Ik neem aan dat de mensen die niet meer geregistreerd staan als werkzoekende geen uitkering hebben. Als dat zo is is het een vrije keuze van deze mensen om niet meer actief op zoek te gaan naar een baan. Wellicht hebben deze mensen een partner die een voldoende hoog inkomen heeft.
BeantwoordenVerwijderen@Michel Helemaal mee eens. Er is een sterke nadruk op groei vanwege de betaalbaarheid van het huidige systeem. Maar groei hoeft helemaal niet, als dat de vrije keuze van mensen is. In bovenstaand artikel lag de nadruk ook sterk op de groei en minder op de persoonlijke vrijheid van de mensen. En die laatste is duidelijk belangrijker.
BeantwoordenVerwijderenWel is het mogelijk dat de overheid door haar maatregelen de werkgelegenheid beperkt. In dat geval wordt de keuzevrijheid beperkt. Deze mensen die nu thuis blijven hadden dan wellicht wel aan het werk gegaan.