zaterdag 24 april 2010

Hoe zou een ondernemer dit oplossen?, 
wat is libertarisme, deel 2

Vrijwillige samenwerking is het uitgangspunt waar we vanuit gaan. Dan zijn ondernemers degenen die deze samenwerking realiseren. Zij hebben de ideeën en nemen de risico's. Zij brengen mensen samen om hun ideeën te verwezenlijken.

Er zijn talloze manieren om samen te werken om zo verder te komen. Sommige mensen hebben een groot talent voor het ontdekken van deze mogelijkheden. Zij hebben ideeën en brengen vervolgens de mensen bij elkaar om deze te realiseren. Zij mobiliseren de mensen die een nuttige investering voor hun geld zoeken en de mensen die willen werken om aan een salaris te komen. In het netwerk van vrijwillige relaties zijn het de ondernemers die weer extra energie toevoegen aan het systeem.

Ondernemerschap is uiteraard ook het beginnen en runnen van een eigen bedrijf. Je maakt je eigen ideeën concreet. De ondernemer zorgt zo voor banen en vooruitgang. Een ondernemer in onze definitie werkt op basis van vrijwilligheid. Er zijn natuurlijk een flink aantal bedrijven die op een andere manier werken. Zij hebben invloed op de politiek, of de politiek heeft invloed op deze bedrijven. Dit zal ik corporatisme noemen en dit onderscheidt zich dus van kapitalisme. De kapitalist werkt zonder een overheid die zijn geweldsmonopolie in de strijd gooit. De ondernemer speelt in op de behoefte van de mensen en maakt daar winst mee.

Een voorbeeld van een echte ondernemer is Steve Jobs. Een dergelijke ondernemer draagt flink bij aan de samenleving. Elke keer als hij weer een idee heeft dan hebben weer minstens 10.000 mensen een baan. Dat is een belangrijke functie in de maatschappij. Dergelijke mensen moeten de kans krijgen om te excelleren. Ten eerste omdat Steve Jobs als vrij mens het recht heeft op vrijheid. Maar daarnaast levert Steve Jobs ook een belangrijke bijdrage aan de maatschappij. Om Steve Jobs te helpen bij deze bijdrage hoef je niet veel te doen. Eigenlijk hoef je niets te doen, je moet hem alleen zijn gang laten gaan. Maar helaas worden ondernemers beperkt door allerlei verplichtingen en dat is zonde. Hierdoor kan de maatschappij niet optimaal profiteren van de ondernemers.

De ondernemer maakt winst door vrijwillige interacties. We kunnen ervan uitgaan dat alle partijen er dus op vooruit gingen. Zijn klanten kochten bij hem omdat ze erop vooruit gingen. Zijn medewerkers werkten bij hem omdat ze deze baan het beste alternatief vonden. De ondernemer kan dus alleen winst maken doordat hij de situatie van anderen verbetert. Dan hebben we het wel over bedrijven die op een vrije markt werken en dus zonder de steun van de overheid. Maakt een ondernemer heel veel winst dan zal hij dus ook veel goeds hebben gedaan voor andere mensen. De Brenninkmeijers hebben heel veel geld. Dat geld hebben ze verdiend door heel veel klanten te helpen en ze hebben ook veel mensen aan een baan geholpen.

Er wordt wel eens jaloers gereageerd op deze rijkdom. Maar wat als deze mensen er niet meer zouden zijn? Door hun ondernemerschap dragen ze meer bij aan de samenleving dan ze aan belasting af kunnen dragen. Het heffen van belasting en het invoeren van regels remt het ondernemerschap. Dat leidt tot minder vooruitgang en minder werkgelegenheid. Een ieder heeft het recht op vrijheid. Maar juist het beteugelen van de vrijheid van ondernemers is schadelijk voor de maatschappij.

Winst is een teken dat een ondernemer veel goeds heeft gedaan. Bedrijven die zich misdragen worden niet groot. Je komt er even mee weg als je rommel op de markt brengt, maar je zal snel je klanten verliezen. Als een bedrijf groter wil worden dan zal het jaar na jaar goede producten op de markt moeten brengen. Een bedrijf als Philips moet steeds weer goede producten op de markt brengen. Weet iedereen nog van de defecte Senseo's? Dan kun je zeggen dat Philips dus kennelijk wel eens een foutje maakt. Dat is waar en ze doen ook hard hun best om fouten te voorkomen. Philips brengt duizenden verschillende producten op de markt. Jaar na jaar brengen ze verbeteringen op de markt. En het grootste schandaal was de oververhitte Senseo's. Op een dermate omvangrijke productie is dat een geweldige prestatie. Een dergelijk bedrijf kan alleen overleven als het steeds weer goede producten op de markt brengt.

We kunnen een lastiger voorbeeld nemen. Bijvoorbeeld het "illegaal opkopen van voetbalkaartjes en deze voor woekerprijzen doorverkopen". Dit is een ondernemer die door zijn handelen de situatie van anderen verbeterd. Nergens wordt hier dwang toegepast. Alle transacties waren dus voordelig voor alle betrokkenen. Zelfs degene die de kaartjes uiteindelijk koopt gaat erop vooruit, anders had degene het kaartje namelijk ook niet kunnen kopen. Sta er goed bij stil dat er dus niemand benadeeld is. Degene die anders het kaartje goedkoop had kunnen kopen gaat er niet op achteruit. Zonder de handelaar had hij zijn kaartje goedkoper in handen gekregen en door de ticketverkoper krijgt hij nu een aanbod met een hogere prijs. Maar hij is er niet op achteruit gegaan ten opzichte van de uitgangssituatie. Namelijk dat hij helemaal geen kaartje had. Ten opzichte van deze situatie moet hij nu beoordelen of hij ingaat op het alternatief dat nu geboden wordt. Gaat hij er alsnog op in dat is kennelijk het kopen van het kaartje een vooruitgang. Koopt hij het kaartje niet dan blijft de situatie bij het oude en is er dus ook geen achteruitgang.

Ook hier is de ondernemer de held van het verhaal. Hij speelt in op de behoeften en zorgt ervoor dat anderen sneller, beter en makkelijker in hun behoeften kunnen voorzien. De ticketverkoper is een handelaar/ondernemer als alle anderen. Als er kansen liggen dan springt de ondernemer daarin. In dit geval ontstaan er door de ticketverkoper prijsverschillen. Zonder de handelaar was er ook onderscheid ontstaan. Alleen was het dan dat de eerste koper geluk had gehad, of dat degene die de hele nacht heeft liggen wachten krijgt het kaartje. Zolang er schaarste is blijft er altijd het probleem dat goederen verdeelt moeten worden.

Ondernemerschap is iets dat de gewone arbeider ook kan bezitten. Een arbeider is ook een kleine ondernemer die zijn arbeid verkoopt aan een enkel bedrijf. Een dergelijke arbeider gaat niet achterover leunen omdat hij toch een vast contract heeft. Iemand die ervoor gaat en met plezier en creativiteit aan de slag gaat. Iemand dus die een bijdrage levert aan de productie.

Als je tegen een probleem aanloopt vraag jezelf dan eens af of een ondernemers dit op zou kunnen lossen. Wat zou een ondernemer hier kunnen betekenen? Met een creatieve geest, wat investeerders en wat mensen die willen werken kun je veel bereiken. Wat zou een ondernemer doen om dit probleem op te lossen?

Ook bij zaken die niet zo voor de hand liggen is het een goede oefening voor het denken. Als je de volgende keer de vuilnis buiten zet kun je jezelf eens afvragen hoe een ondernemer het vuil op zou halen. Is het wel noodzakelijk dat de gemeente hier een monopolie afdwingt.

In een situatie met vrijwillige samenwerking is het de ondernemer die de problemen oplost. Daarom is het goed om de wereld vanuit de bril van de ondernemer te bekijken. Zou je dit probleem op kunnen lossen met wat geld en medewerkers. Is het mogelijk om met wat creativiteit en durf verandering te realiseren. Dus stel jezelf de vraag 'Wat zou een ondernemer doen'.

13 reacties:

  1. Anneke Achttien24 april 2010 12:59

    @Marcel Mooi pleidooi ten behoeve van ondernemerschap. Startende ondernemers lopen behalve tegen burocratische rompslomp ook aan tegen het gegeven dat ze afhankelijk zijn van investeerders om hun plannnen van de grond te krijgen. En dat zijn vaak dan weer de traditionele (denkende)banken. Die zetten door die machtspositie vaak een rem op innovatie. Hoe zouden we dat kunnen doorbreken ? Heb je daar ideeen over ?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. van mij mag dhr. Jobs ook alle ruimte krijgen, maar gaat een gedeelte van de belasting die hij/Apple betaalt niet naar de instandhouding van een gewelddadig monopolie dat hem de bescherming van het intellectueel eigendom (IP)op zijn producten verschaft? Zou hij zonder de Staat net zoveel kunnen verdienen? Hoe staat het libertarisme tegenover IP?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. @Anoniem Libertariërs zijn volgens mij nog verdeelt over IP. Zelf denk ik dat IP niet nodig is. Het patentensysteem zoals dat nu wordt uitgevoerd is wat mij betreft een belemmering voor economische vooruitgang.

    Zelf heb ik er onderstaand artikel over geschreven. Maar het is zeker de moeite waard om dit nog eens een keer over te doen omdat ik nog niet tevreden ben over dit artikel.

    http://www.devrijeeconomie.nl/2009/10/patenten-of-niet.html

    Stephan Kinsella is een libertarier die tegen IP is en daarvoor hele goede argumenten aandraagt. Zie bijvoorbeeld onderstaande lezing. Hierin worden echt heel duidelijk de argumenten tegen IP naar voren gebracht.

    http://www.youtube.com/watch?v=GZgLJkj6m0A

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Marcel, bedankt voor de links. Erg interessant. Jouw verhaal is meer vanuit een utilitaristisch standpunt geschreven. Dhr. Kinsella wijst tevens op de gevaren daarvan en het feit dat je een Staat (= belastingen = geweld = slavernij) nodig hebt voor de instandhouding van een IP systeem. Dat zou voor mij al genoeg zijn om IP af te wijzen, zelfs al is het voor de maatschappij als geheel voordelig (quod non)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. @Anoniem Het klopt dat ik begin met een meer utilitaristische benadering. Ik denk dat dat als introductie beter werkt. Het is wel nodig om ook aandacht te besteden aan de morele onderbouwing. Naar de latere stukken toe zal ik daar steeds meer naar toe werken. De minder strakke benadering heeft denk ik als voordeel dat mensen in eerste instantie een beetje van de ideeën over kunnen nemen. Dus eerst wat kleine stapjes nemen. Bij de morele onderbouwing is het wel een beetje alles of niets. De morele onderbouwing is ook niet zo populair bij de meer gematigde libertariërs (Cato-institute, Milton Friedman). En ik probeer alles te dekken om zo een algemene inleiding te geven.

    Mijn doel is ook om de lezer een schaal te geven waarbij ze kunnen kiezen hoever ze willen gaan. In bovenstaand artikel kun je na het lezen denken dat het inderdaad een goed idee is om meer over te laten aan ondernemers. Het kost dan even tijd om na te denken over welke dingen je dan aan ondernemers over wil laten en wat je nog wil bewaren voor de overheid. Zo wil ik bij elk stukje een vraag voorleggen waarbij mensen na kunnen denken over de mate van vrijheid die ze willen in de maatschappij.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Mooi pleidooi voor ondernemers. Alleen het voorbeeld van de zwarthandelaar van voetbalkaartjes is ongelukkig gekozen. Naar mijn mening verhoogt deze activiteit niet de welvaart van de samenleving. De zwarthandelaar koopt zoveel kaartjes op dat er mensen zijn die geen kaartje meer kunnen kopen via de officële verkopers. Zij zullen alleen nog een kaartje via de zwarthandelaar kunnen kopen. Als de zwarthandelaar er niet was geweest hadden meer mensen een kaartje tegen de normale prijs kunnen kopen. De zwarthandelaar verhoogt dus niet de welvaart van de samenleving maar alleen zijn eigen welvaart.

    Overigens biedt het libertarisme een mogelijkheid om de activiteiten van zwarthandelaren tegen te gaan. Als je een kaartje koopt sluit je in wezen een overeenkomst met de organisator van het evenement. Deze kan als voorwaarde stellen dat je het kaartje niet tegen een hogere prijs mag doorverkopen. Als je dat toch doet moet je het verschil betalen aan de organisator van het evenement. Hierbij is geen sprake van dwang: als je het niet eens bent met de voorwaarde van de organisator koop je gewoon geen kaartje. Omdat kaartjes via meerdere personen doorverkocht kunnen worden is wellicht een kettingbeding nodig om deze voorwaarde effectief te maken.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. @ Michel:

    hoe komt die zwarthandelaar aan meer kaartjes dan de ' gewone' klanten? en als er zoveel vraag naar is waarom is de prijs niet hoger? dat is toch het goed recht van de (eerste) aanbieder? en neemt de zwarthandelaar niet het risico dat hij zijn kaartjes niet kan slijten voor een meerprijs?

    BeantwoordenVerwijderen
  8. @Anoniem:

    De zwarthandelaar koopt de kaartjes gewoon op. Of hij meer kaartjes heeft dan de 'gewone' klanten weet ik niet. Vast staat wel dat hij kaartjes heeft die anders wellicht door 'gewone' klanten tegen de normale prijs gekocht zouden zijn.

    De prijs wordt vastgesteld door de organisator van het evenement. Wellicht had die een hogere prijs kunnen vragen maar het staat hem vrij om dat niet te doen.

    Overigens denk ik niet dat de zwarthandelaar een groot risico loopt. Zwarthandelaren handelen in de regel alleen in kaartjes waarvan vrijwel zeker vaststaat dat ze allemaal verkocht worden.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. @ Michel:

    dus als de Mediamarkt vrijwillig produkt x onder de marktprijs verkoopt en ik koop alles 'gewoon' op en bied dat vervolgens voor de marktprijs (= hetgeen mensen er vrijwillig voor over hebben) aan dan zou dat niet mogen?

    BeantwoordenVerwijderen
  10. @ Anoniem:

    Dat mag inderdaad tenzij de Mediamarkt als voorwaarde voor de koop stelt dat de producten niet voor een hogere prijs doorverkocht mogen worden. Dat valt onder de contractvrijheid. Als je het daar niet mee eens bent hoef je het product niet te kopen of de Mediamarkt wil het product dan alleen aan jouw verkopen tegen de normale prijs.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. @ Michel

    is deze voorwaarde er dan bij de verkoop van de kaartjes? (ik zou het echt niet weten, ga nooit naar voetbalwedstrijden)

    BeantwoordenVerwijderen
  12. @Michel en Anoniem Bedankt voor de discussie. Goed om te zien waar mensen over struikelen. De ticketverkoper blijft er wel inzitten omdat ik ook de minder makkelijke voorbeelden niet wil schuwen.

    De mogelijkheid om het doorverkopen in het contract op te nemen is een mogelijkheid. De kaarten kunnen simpelweg op persoon worden uitgegeven. Maar ook zonder een dergelijke regeling wordt de welvaart niet vermindert door de ticketverkoper.

    De ticketverkoper is een handelaar/ondernemer als alle anderen. Als er kansen liggen dan springt de ondernemer daarin. De prijsverschillen zijn eigenlijk niet relevant. De marktkoopman koopt ook goedkoop in en verkoopt voor een hogere prijs.

    De ticketverkoper verleent wel degelijk een dienst. De te lage prijs uit zich in lange wachtrijen of uitverkochte zalen voor mensen die heel graag hadden willen gaan. De grootste fan had zonder de tickethandelaar naast het net gevist.

    Verder bewijst de tickethandelaar ook de organisator een dienst. Neem bijvoorbeeld de wedstrijd Ajax - Feyenoord. Het is slechte PR als Ajax hele hoge prijzen gaat vragen dus kiezen ze voor de lage prijs. De tickethandelaar zorgt alsnog voor een soepele distributie onder de fans. De handelaar krijgt de slechte naam en is bliksemafleider voor Ajax.

    Ga eens uit van de redenering dat de maatschappij beter af is als de prijzen lager zijn zodat mensen voor een lagere prijs (en gelijke prijs?) de kaartjes kunnen aanschaffen. Denk goed na over de principes die je hier hanteert. In welke situaties is het dan nog meer goed als de prijzen laag gehouden worden. Is het een goede zaak om de prijsdifferentiatie die de tickethandelaar veroorzaakt te voorkomen. Als dat zo is, is dat in andere situaties dan ook niet zo?

    Mogen we dan bijvoorbeeld wel toelaten dat mensen hun huis doorverkopen met heel veel winst, moet hier dan geen grens aan komen voor het maatschappelijk belang. De handel in tweedehands auto's is dan ook verdacht lijkt mij. Zeker als daar nog een handelaar tussenkomt. Moet er geen grens gesteld worden aan de winst die behaalt mag worden. Is het in deze redenering niet zo dat er een redelijke winst moet worden bepaald en dat deze dan moet worden gehandhaaft.

    Welke principes zijn het eigenlijk waardoor de ticketverkoper de welvaart vermindert. En hoe ziet dit principe er uit als je het in andere situaties toepast? Wat zijn de aannames en hoe zien de toepassingen eruit? Kun je het als een algemene regel verwoorden? Dit kan heel verhelderend werken.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. @Meijer1973:

    Dank voor je uitgebreide reaktie. Jouw standpunt is me nu een stuk duidelijker. Eigenlijk zeg je dat de toegevoegde waarde hem zit in het feit dat de mensen bereid zijn om een hogere prijs te betalen voor het kaartje omdat ze dan niet in de rij hoeven te staan bij de verkooppunten.

    Overigens vraag ik mij af hoe de tussenhandelaren aan zoveel kaartjes komen. Bij de reguliere verkoop worden vaak maar enkele kaartjes per persoon uitgegeven. Een handelaar moet dan wel heel veel stromannen hebben (die natuurlijk ook niet voor niets in de rij gaan staan).

    Uiteindelijk is het aan de organisator van een evenement om te bepalen of hij, door de kaartjes op naam uit te geven, doorverkoop wil voorkomen.

    Wat mij opvalt is dat je in je column spreekt over "illegaal doorverkopen" en "woekerprijzen" terwijl je zelf geen negatief oordeel hebt over de tickethandelaar.

    BeantwoordenVerwijderen