Als er geen ontslagbescherming zou zijn dan zouden bedrijven bij geringe tegenwind al mensen kunnen ontslaan. Dit klinkt als onwenselijk, maar hierdoor herstelt de winst van de ondernemer. Nu zeg ik dus dat het gunstig is om mensen te ontslaan zodat de ondernemer meer winst maakt. Dat klinkt als de asociale kapitalist met dollartekens in zijn ogen. Maar een sterk bedrijfsleven creëert werkgelegenheid. Een bedrijf dat geen mensen kan ontslaan, maakt een veel langere periode verlies omdat het de kosten niet snel kan verlagen. Dit bedrijf zal daardoor minder werkgelegenheid creëren. Het lijkt er even op dat er meer werk is doordat het bedrijf geen mensen kan ontslaan. Maar kijkt men even iets verder dan wordt er juist werkgelegenheid vernietigd.
Verder zullen ook in een vrije situatie niet zomaar werknemers worden ontslagen. De werkgever heeft er baat bij om enige loyaliteit te tonen naar de werknemers om de motivatie hoog te houden. Verder zijn er personeelsleden die specifieke kennis hebben die een bedrijf niet wil verliezen. Dat beperkt dus het aantal ontslagen.
Door ontslagbescherming komt de onzekerheid deels bij groepen te liggen in plaats van bij individuen. Zoals gezegd tast de ontslagbescherming de winstgevendheid van bedrijven aan. Dit zal het aantal faillissementen doen stijgen. Dan komen ineens hele groepen zonder werk te zitten, waar eerder slechts individuen werden ontslagen. De gevolgen worden verplaatst en komen bij andere personen terecht. Maat het leidt niet tot meer bescherming en ook niet tot minder ontslagen.
Een ander effect is dat personen met een tijdelijk contract eerder ontslagen worden. Ook als deze persoon eigenlijk geschikter was geweest dan iemand met een vast contract wordt deze toch ontslagen. Dat er nu iemand anders ontslagen wordt is onrechtvaardig. Degene met de meeste kwaliteiten en de hoogste inzet komt nu op straat te staan. Voor het bedrijf is het ook een verlies. Deze moet nu een productievere medewerker laten gaan.
Als mensen eenmaal doorhebben dat ze niet zomaar ontslagen kunnen worden gaat een deel minder produceren. Iedereen kent wel voorbeelden van mensen die bij een reorganisatie niet ontslagen konden worden en daarom een makkelijk baantje kregen. De beperkte productiviteit van deze collega moet worden opgebracht door de andere collega's. De last wordt afgewenteld op anderen die wel hard werken.
Als iemand na een aantal jaren niet meer zoveel zin heeft in zijn werk dan kun je dat vaak merken in de productiviteit. Deze mensen zouden dan ook best wat minder kunnen verdienen. Sommigen klinkt dit hard in de oren. Maar als je dit niet doet betekent het dat degene die wel hard werkt minder gaat verdienen. Het geld wordt hierdoor op een manier verdeelt die onrechtvaardig is en inefficiëntie bevordert. De prijsprikkel zorgt hier dan voor een scheve motivatie. Als je eenmaal binnen bent dat kun je ook als je weinig doet net zoveel blijven verdienen. Voor degenen die wel hard werken is er te weinig geld voor extra beloning omdat er te veel dure krachten worden meegezeuld door het bedrijf waar zij werken. Inzet, motivatie en creativiteit worden daardoor minder beloond. En deze eigenschappen zul je daardoor minder gaan zien als er ontslagbescherming is. Deze bescherming is landelijk en daardoor werkt dit effect door op de gehele arbeidsmarkt. Nederland haalt daardoor lang niet alle potentie uit de arbeidskrachten die erin zit. En voor de enthousiaste krachten kan het frustrerend zijn en sommigen geven het zelfs op. Dit werkt door in de slagkracht en het concurrentievermogen van de hele economie. Dit leidt tot een lagere werkgelegenheid en lagere welvaart.
Ps.
In het tweede deel wordt de kant van de werkgever belicht. Hoe wordt de ondernemer benadeelt door ontslagbescherming en hoe probeert de ondernemer de regels te ontwijken.
Berichten
Dit is vooral een probleem bij (semi)overheid instanties volgens mij. Persoonlijk zijn dat de enige plekken waar ik verhalen ken van mensen die niet ontslagen kunnen worden.
BeantwoordenVerwijderenVolgens mij is er een groter probleem met het salaris gekoppeld aan leeftijd. Hoe ouder hoe duurder. Dus als je 45 bent en je bedrijf wil je eruit werken dan verzet je je natuurlijk hevig, want je weet dat je met je dikke salaris (die je hebt verdient door ergens lang te zitten en niet persé hard/goed te werken) niet zo snel meer ergens anders krijgt.
Dus kiezen de grotere werkgevers voor de goedkopere uit te kopen personeelsleden bij een reorganisatie, want Piet die al 30 jaar voor je werkt is aanzienlijk duurder om te ontslaan dan jongen die net 2 jaar voor je werkt.
@Henrik Ontslagbescherming zie ik in brede zin. Het wil niet altijd zeggen dat je mensen niet kan ontslaan. Het duurt op zijn minst een stuk langer. Zeker als de betrokken medewerkers de boel gaan rekken met ziekte en dergelijke.
BeantwoordenVerwijderenWat dat betreft valt loonbescherming ook onder ontslagbescherming. Loonbescherming kan niet bestaan zonder ontslagbescherming. Anders kon je simpelweg iemand ontslaan en aannemen tegen een lager salaris.
Zoals je al aangeeft kost het meer geld om mensen uit te kopen die langer voor je werken. Dit is een vorm van ontslagbescherming. Er is geen verbod, maar een financiële prikkel om het ontslag te beperken.