zaterdag 6 maart 2010

Afhankelijkheid

Gisteren plaatste ik een artikel over veiligheid op straat. Daarbij werd een goede reactie geplaatst. Mijn argument volgde de lijn van de public-choice-theorie. De belangengroepen vragen om geld om hun eigen kosten te verlagen. Bijvoorbeeld dat een juwelier de kosten voor de beveiliging probeert over te hevelen naar de belastingbetaler. Dit doet de juwelier door te vragen om meer stadwachten. De lezer schreef dat het voor de juwelier niet altijd toegestaan is om zichzelf te beveiligen. Als een ramkraak wordt gepleegd dan kan de juwelier als maatregel paaltjes voor zijn winkel zetten. Maar de gemeente kan dit op haar beurt weer verbieden. Als dergelijke maatregelen worden verboden dan wordt het haast onmogelijk om je eigen problemen op te lossen. De juwelier wil best zijn eigen problemen oplossen, maar dat wordt onmogelijk gemaakt.

Er is dus een dubbele prikkel voor belangengroepen om de hulp van de overheid in te roepen. Enerzijds een financiële beloning door subsidies en anderzijds een bestraffing voor zelfredzaamheid door middel van regelgeving. De afhankelijkheid wordt op deze manier sterk gestimuleerd. Zelfredzaamheid wordt nagenoeg onmogelijk. Het eigen initiatief en de vrijwillige oplossingen worden op deze manier de kop ingedrukt.

De afhankelijkheid van de overheid wordt op deze manier gecultiveerd. Voor veel groepen is op deze manier het enige alternatief om de hand op te houden voor subsidie. Verder moet je om enige grip te houden op de zaak een goede lobby opzetten. Daarnaast kan de nodige media aandacht een goede bijdrage leveren om je doelen te bereiken. Deze tactiek is bittere noodzaak geworden omdat je zelf de problemen niet meer op mag lossen.

De ruimte voor echt ondernemerschap wordt hierdoor steeds kleiner. En ondernemerschap creëert welvaart. De mogelijkheden voor vrijwillige oplossingen zijn hierdoor minimaal. De invloed van de overheid rijkt nog verder dan ik dacht.

De lezer zette mij met zijn reactie behoorlijk aan het denken. Op deze manier had ik er nog niet tegenaan gekeken. Ik ben benieuwd in hoeverre er in andere branches sprake is van een dergelijke dubbele prikkels. Wie weet nog meer voorbeelden van organisaties die enerzijds gesubsidieerd worden en waarbij ook de zelfdredzaamheid door regels wordt ontmoedigd? Weet iemand nog voorbeelden?

3 reacties:

  1. In de beveiligingshoek hoef je natuurlijk maar enkele seconden na te denken over dergelijke voorbeelden. Die zijn er dan ook te over.

    Het geweldsmonopolie ligt bij de overheid. Jezelf verdedigen tegen kwaadwillenden word je nagenoeg onmogelijk gemaakt. Hoe vaak worden slachtofferrollen in de krant wel niet omgedraaid? Doodgereden tasjesrovers, in elkaar geslagen winkeldieven die aangifte doen, inbrekers die gesnapt worden door de (sterker blijkende) huiseigenaar...

    Hier in Alkmaar is een verhaal bekend over een ondernemer die keer op keer geteisterd werd door inbraken in zijn loods. De politie deed vanzelfsprekend geen bal. Op een dag besloot hij maar eens te overnachten op de zaak. De politie kwam toen wel langs. Vanzelfsprekend om de man te bekeuren wegens oneigenlijk gebruik van het pand: het bestemmingsplan liet overnachten niet toe. De volgende nacht werd er wéér ingebroken :-(

    Over het vuurwapenverbod zullen we het maar niet hebben, want dat is weer een andere discussie. Maar als er drie (bewapende) agenten voor een deur staan en ze horen binnen iemand gillen voor zijn leven omdat de persoon in kwestie doodgemarteld wordt. Dan doen die agenten niets... Onlangs werden de betrokken agenten volledig in ere hersteld omdat ze keurig "het protocol" naleefden.

    Onbewust denk ik steeds vaker aan die B-films van Charles Bronson...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wie weet nog meer voorbeelden van organisaties die enerzijds gesubsidieerd worden en waarbij ook de zelfdredzaamheid door regels wordt ontmoedigd? Weet iemand nog voorbeelden?

    Fractioneel bankieren is volgens mij een voorbeeld. Probeer maar eens een bank te runnen die aan full reserve banking doet en waar de klanten dus geen interest krijgen op hun zichtrekening, terwijl ze die bij andere (fractioneel bankierende ) banken wel krijgen.

    Het is onmogelijk om tegen de fractioneel bankierende banken te concurreren. Aangezien Fractioneel bankieren door de overheid aangemoedigd wordt (door garant te staan alsook fractioneel bankieren toe te staan), wordt de zelfredzaamheid van banken ontmoedigd met alle gevolgen vandien.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Beide eerdere reacties zijn goed, en een voorbeeld van weldenkende, zelfbewuste mensen.

    Op de reactie van Blauwzoeker: Precies. Probeer maar eens een bedrijf te starten dat de geinflateerde fiat-euro's niet accepteert maar alleen 100% gedekt geld. Dan word je aangepakt, toch? Of althans zo staat het in de wet zoals ik heb begrepen (dat iedereen het moet accepteren).

    Een bank in de VS die alle reserves voor 100% gedekt hield in goud werd door de FBI overvallen, alle voorraadden werden ingenomen. Ik ken de details niet, maar er zullen vast door de overheid statements worden gemaakt dat 'hangende het onderzoek' de voorraden niet worden vrijgegeven, als het ooit al gebeurt. Kortom, einde business.

    BeantwoordenVerwijderen