Er wordt wel eens gezegd dat de vrije markt leidt tot een steeds hogere prestatiedwang. Maar de vrije markt geeft mensen juist de keuze. Het is inderdaad een mogelijkheid om jezelf af te beulen en 60 uur of meer in de week te werken. En dan kun je je grote huis en wagen showen. En binnen de vrije markt kan dit. Maar als je twee dagen wil werken en daarmee kun je jezelf onderhouden en de andere vijf dagen ga je tv kijken en chips eten dan kan dit ook. De vrije markt gaat over vrije keuzes. Niemand dwingt je om je leven op een bepaalde manier te leiden.
Vrouwen in Nederland kiezen er vaak voor om in deeltijd te werken. En ze kunnen verder voorzien in hun levensonderhoud. Dan is er dus geen probleem. Er is slechts een keuze van vrouwen die liever meer vrije tijd hebben dan dat ze willen werken.
Waarom wordt dit dan geproblematiseerd. Het probleem is dat de betaalbaarheid van de verzorgingstaat afhangt van de arbeidsparticipatie van vrouwen. Naar aanleiding van eerdere artikelen over dit onderwerp kreeg ik ook reacties in deze trend. Bijvoorbeeld "als we nu niets doen aan de arbeidsparticipatie dan is de vergrijzing straks onbetaalbaar".
Dat is inderdaad een flink probleem. Maar kunnen we de vrije keuze van vrouwen lager stellen dan het probleem van de vergrijzing. Als we dit doen dan gaan we naar mijn mening op een vreemde manier naar de bevolking kijken. De doelgroep vrouwen genereert te lage belastingopbrengsten. Hoe kunnen we de opbrengsten van dit deel van de bevolking vergroten? We kunnen mensen niet beschouwen als een som van kosten en opbrengsten beschouwen. We moeten beginnen bij menselijke waarden.
De maatregelen die worden genomen zijn een inbreuk op de vrijheid van vrouwen. Belangrijkste maatregel hiertoe is waarschijnlijk de kinderopvang. Nu zullen mensen misschien niet direct zien waarom kinderopvang de vrijheid beperkt. Maar belasting wordt verplicht afgedragen en daarmee wordt goedkope kinderopvang geboden. De belasting ben je kwijt. Wil je toch nog een beetje daarvan terug krijgen dan kun je gebruik maken van de kinderopvang. Je eigen vrije keuze om thuis te blijven gaat nu dus geld kosten. En voor dat geld moet je werken. En dus hoe je het ook bekijkt je moet als vrouw meer gaan werken in een stelsel met kinderopvang.
De keuze om minder te werken is dus beperkt door deze maatregel. In scandinavische landen geven gezinnen ook aan dat beide ouders voltijd moeten werken door de hoge belastingen. Daar krijgen ze dan wel gratis kinderopvang voor terug. Maar het is geen vrije keuze meer.
Maar kunnen wij niet van mensen vragen dat zij bijdragen aan het oplossen van de problemen in de maatschappij. Natuurlijk mag je dat vragen. Ga naar mensen toe en overtuig ze van het belang.
Maar in dit geval is er geen vraag. Een vraag impliceert vrijwilligheid. En als een gezin even niet mee wil betalen aan de kinderopvang omdat ze daar geen gebruik van maken dan komt de belastingdienst toch echt in actie. Je betaalt omdat je weet dat de overheid uiteindelijk geweldsmiddelen in kan zetten om de belasting te innen. Niet iedereen realiseert zich dit. Iedereen betaalt voordat ze in de gevangenis worden gegooid. Niet betalen is bij loonbelasting al niet eens een keuze meer omdat je het geld nooit in handen krijgt. De dreiging met geweld is zo naar de achtergrond geschoven dat het uit bewustzijn is verdwenen.
En zal de vergrijzing een probleem worden als vrouwen weinig werken? Er is geen probleem. Alleen de oplossing is anders. Als de vrouwen werken dan wordt er meer belasting betaald en daarvan kunnen de verzorgers worden betaald. Als de vrouwen minder werken zijn er minder verzorgers, maar dan hebben mensen wel meer tijd om voor hun eigen ouders te zorgen. Laat de keuze aan de mensen zelf.
Door de politiek wordt nu uitgesproken dat een bepaalde groep te weinig belasting opbrengt en dat moet verbeteren. Anders wordt het systeem obetaalbaar. Het wordt natuurlijk mooier ingepakt dan ik het nu zeg. Maar een dergelijke houding vind ik verwerpelijk. Het wordt gekoppeld aan de betaalbaarheid van de verzorgingsstaat. Maar dit is een schijnexcuus. Er zijn genoeg uitgaven die wel wat minder kunnen. Maar daar wordt weinig over gesproken. De verhoging van AOW-leeftijd betekent niet dat de overheid minder uit gaat geven. Ze geven alleen wat minder weg. In het eigen vlees wordt niet gesneden. Kijk door de schijnargumenten heen en zie dat de overheid vrijheden afneemt.
Dit blog blogt vanuit een "liberaal en sociaal" perspectief, maar de conclusies zijn opvallend kritisch over beleid dat als liberaal en sociaal perspectief is verkocht. Hoe rijmt u dat?
BeantwoordenVerwijderenmisschien even nadenken erwin. het gaat over vrije keuzes voor mensen. als dat geen liberaal en sociaal perspectief is dan weet ik het niet meer.
BeantwoordenVerwijderen@ meijer73: complimenten voor de heldere uiteenzetting, had ik zo'n economieleraar gehad,dan had ik het vak niet laten vallen..!
Goed artikel - maar het punt over scandinavie klopt niet helemaal. Mijn vrouw werkt hier in Noorwegen part-time en het grootste gedeelte van de vrouwen is hier wel in fulltime dienst, maar het is niet volledig vreemd.
BeantwoordenVerwijderenOverigens is de kinderopvang hier niet gratis, maar wel gesubsidieerd. Voor onze kleinste hebben we een 60% opvang en dat kost ca 350 euro per maand, hetzelfde bedrag zijn we ook kwijt voor de buitenschoolse opvang van de oudste. Beide bedragen zijn wel weer belastingaftrekbaar.
Goed en niet verwonderlijk om dit soort dingen te horen uit de mond van de PvdA, dansen naar de pijpen van de vakbonden.
BeantwoordenVerwijderenDie zijn toch altijd tegen deeltijd werkers geweest omdat dit een bedreiging vormt voor mensen met een vaste baan. Het toestaan van deeltijd werk vergroot het aanbod van arbeid (in uren geteld) en dat zorgt voor lagere lonen over de hele linie.
Leuk stukje, maar eh... 'Je/Iemand betaald?'.
BeantwoordenVerwijderenBoeiend stuk dat opgebouwd is uit vele elementen. Je schrijft steeds dat je het heffen van belastingen als een vorm van geweld ervaart. Volgens mij is die vaststelling niet juist. je bent inwoner van een land en die status geeft je rechten en plichten. Die rechten en plichten worden vastgesteld middels een democratisch proces. De meerderheid heeft besloten dat burgers belastingplichtig zijn. En aan die democratische afspraken ben je als burger van ons land gebonden. Als jij je belastingplicht niet nakomt dan wordt je tot de orde geroepen middels een aanmaning alsnog aan je plicht te voldoen. En dat lijkt me een logische en rechtvaardige gang van zaken. Er zijn op democratische wijze afspraken gemaakt en daar moeten alle inwoners zich aan houden anders volgens er sancties. heeft volgens mij niet zoveel met regels van doen. Het staat je natuurlijk vrij om te pogen de regels van dit land te veranderen middels een democratisch proces. Later wil ik nog iets schrijven over vrouwen, vergrijzing en betaalde arbeid. Eerst dit punt maar even afhandelen. Ben benieuwd naar je reactie.
BeantwoordenVerwijderenEr staat "heeft niet zoveel met regels van doen" In plaats van regels bedoel ik geweld.
BeantwoordenVerwijderenHet is maar hoe je er tegen aan kijkt: de beschikbaarheid van betaalbare kinderopvang vergroot ook de keuzemogelijkheid van vrouwen om wel of niet te werken. Ik heb er geen problemen mee dat een deel van de belastingopbrengsten hiervoor wordt gebruikt. Het probleem is dat er rondom die kinderopvang zo'n complex stelsel van regelgeving is gecreëerd dat de kosten (apparaatskosten van de overheid) allang niet meer in redelijke verhouding staan tot de baten (hogere opbrengst inkomstenbelasting, minder uitkeringen). Een probleem dat opgaat voor heel veel overheidsprojecten en straks waarschijnlijk ook voor de kilometerheffing.
BeantwoordenVerwijderenPeter
@Anoniem 9:29
BeantwoordenVerwijderenDit gebeurt helaas te vaak. Een idee dat in principe wordt gedragen, maar ten onder gaat aan bureaucratie. Kunnen we zeggen dat het de volgende keer beter gaat of moeten we deze bureaucratie overhead incalculeren? Als we deze kosten meenemen wegen de kosten dan nog op tegen de baten.
@ Anneke Achttien
BeantwoordenVerwijderenOndanks dat het democratisch is zou jij je de vraag moeten stellen of het vanuit een individuele persoon op vrijwillige basis geschiedt.